A
I
- Një nga zanoret e shqipes dhe shkronja e parë e alfabetit të saj: tingulli (shkronja) a.
IIf. sh.
- Tingulli ose shkronja a.
- Si em. f. fig. fillimi i diçkaje; gjëja e parë që duhet; njohuritë fillestare: e nis nga a-ja.
Shprehje
- Nga a-ja deri te zh-ja nga fillimi deri në fund.
IIIlidh.
- Lidh dy fjali ose dy gjymtyrë të një fjalie, zakonisht për të zgjedhur njërën nga ato çfarë shprehin; ose, o; apo: e pëlqen a s'e pëlqen, do ta pranosh; mirë a keq, kjo është.
IVpasth.
- Përdoret kur shprehim habi, miratim, shpërfillje, tallje, qortim etj. ose kur kujtohemi papritur për diçka; ah; aha: a, pa shih kush na qenka!; a, ç'më kënaqe!; a, në të zënça!; a, po, kam qenë edhe unë; ç'u bëre, a i vrarë!
Vpj.
- Thekson pyetjen ose habinë, dyshimin, talljen, zemërimin, shpërfilljen etj.; ë; ama: a more vesh?; a je si je?; ti e paske thënë, a!; a ç'trim!