AGALLESHËAGARAGALLËKm.vjet. Të qenët aga; të jetuarit si aga. Rronte me agallëk. Bënte agallëk.keq. Sjellje prej agai, qëndrim prej agai; të jetuarit në kurriz të të tjerëve si aga. E la agallëkun.