ALET
m. sh. bised. vjet.
- Vegël; mjet i thjeshtë pune. Aletet e punës. Aletet e rrojës. Aletet e farkëtarit. Bëj gati aletet.
- Pajisje për luftë ose për gjah, armë.
Shprehje
- Me alete në brez i përgatitur për çdo rrethanë, i gatshëm për çdo rast.
Fjalor i gjuhës shqipe