ARNOJ
kal.
- I vë arnë një petku, këpucë, enë etj.; zë një vrimë a një të çarë me diçka. Arnoj këmishën (çorapet). Arnoj këpucët. Arnoj kazanin. Arnoj murin.
- fig. Mbuloj të metat, dobësitë etj. me ç'të kem në dorë; përpiqem të ndreq diçka, të dal nga vështirësitë në një farë mënyre.
Shprehje
- Gris (prish) gjirin, arno pëqirin! fj. u. shih te GRIS.