ARRÇ I
m. sh. bot.
- Shkurre gjetherënëse dy-tre metra e lartë, me gjethe të këmbyera si të arrës, me lule të blerta në të verdhë, që bën kokrra të vogla e të zeza dhe që përdoret për ngjyrosje e në mjekësi; pjerëz. Arrç i egër. Gjethe arrçi.
Fjalor i gjuhës shqipe