ATHËTOHEM
vetv.
- vet. veta III. Bëhet i athët, merr shije të athët. U athëtua vera.
- Më mbetet një shije e athët në gojë, më thartohet e më mblidhet goja nga athëtira. U athëtua nga kumbullat.
- fig. Nuk me vjen mirë, më vjen hidhur a thartë nga fjalët e dikujt.
- Mpihem nga të ftohtët.