BAKALLËK
m. kryes. sh. vjet.
- Sendet që shiste bakalli në dyqanin e tij. Dyqan bakallëqesh. Shiste bakallëqe.
- Tregtimi i sendeve të ndryshme në dyqanin e bakallit, puna e bakallit. Merrej me bakallëk.
Shprehje
- Bën bakallëk me diçka e trajton diçka si plaçkë tregu, bën pazarllëk me të.