BARKASHOR
mb.
- Që e ka barkun pak si të madh, barkmadh; që ka lëshuar bark, që vjen si me bark. Fëmijë barkashor. Qyp barkashor. Vorbë (bucelë) barkashore. Boston barkashor.
- keq. I pangopur, grykës.
- Përd. em. sipas kuptimeve të mbiemrit (për njerëzit).