BASHKË
If. sh.
- Gjithë leshi që qethet nga një dele, pa u shprishur: dhjetë bashka.
- fig. Diçka e bardhë, e fryrë dhe e butë: bashka resh.
Shprehje
- Ia mori bashkën (dikujt) e shfrytëzoi deri në fund, e qethi mirë.
IIndajf.
- Pranë njëri-tjetrit, jo veç e veç; në të njëjtin vend a grup: rrinë (jetojnë) bashkë; u mblodhën bashkë; e kemi bërë bashkë.
- Njëkohësisht: arritën bashkë; e kemi mbaruar shkollën bashkë.
IIIBASHKË-fjalëform.
- Pjesë e parë e fjalëve të përbëra, që shprehin punë a veprime të përbashkëta, lidhje a përgjegjësi të përbashkëta etj. (p.sh. bashkëbanoj, bashkëfjalim, bashkëlindës, bashkëluftues, bashkëmbyll etj.).