BASHKËLUFTËTAR
m. sh.
- Ai që merr pjesë së bashku me të tjerë në një luftë, shok lufte, shok armësh. Bashkëluftëtarët e Skënderbeut.
- lart. Shok i vendosur në një veprimtari të madhe a në një çështje të përbashkët, ai që lufton e përpiqet krahas dikujt në veprimtarinë politike e shoqërore. Shokë dhe bashkëluftëtarë.