Kalo te përmbajtja
Fjalor Shqip

Fjalor i gjuhës shqipe

    BËLLDUM

    onomat. bised.
    1. Përdoret për të dhënë afërsisht zhurmën e një sendi që bie menjëherë e me forcë në ujë a në një lëng tjetër ose që përplaset përdhe. Bie bëlldum në ujë. U hodh (u zhyt) bëlldum.
    2. përd. kallëzues. Bie a lëshohem duke u përplasur me zhurmë, përplasem; vij a hyj papritur e pa pyetur diku. Bëlldum brenda në liqen. Bëlldum brenda në dhomë.