BËRRUC
m. sh.
- Petk i leshtë për burra, zakonisht i zi, i trashë e me thekë të gjata, i gjerë e pa mëngë, që hidhet krahëve për t'u mbrojtur nga të ftohtët e nga shiu; shark, gunë me flokë. Hodhi bërrucin krahëve. Shtroi bërrucin. U mbulua me bërruc.
Fjalor i gjuhës shqipe