BEFASISHT
ndajf.
- Në befasi; në mënyrë të menjëhershme e të papritur (për sulmin, për goditjet ose për veprime të tjera të tilla). Sulmoi befasisht. E kapi (e zuri) befasisht,
- shih BEFAS. Vjen (largohet) befasisht. Vdiq befasisht.
Fjalor i gjuhës shqipe