BELIK
mb. vjet.
- Që ishte pronë e shtetit, që e shiste shteti, shtetëror (për një pronë, mall etj.). Mall belik. Tokë belike. Grurë belik. Farë belike. Shtëpi belike. Mbeti belik.
- si em. ~, ~U m. sh. BELIQE, BELIQET. Pronë e shtetit, mall i shtetit. Malli i belikut.
Shprehje
- Mall belik diçka, për të cilën nuk bëhet merak njeri, mall pa zot.