BERONJË I

f. sh.

Grua që nuk bën fëmijë; femër e kafshëve shtëpiake që nuk pjell; shterpë. Mbeti beronjë.
përd. mb. Që nuk bën fëmijë; që nuk pjell; që nuk prodhon: shterpë. Grua beronjë. Dele (dhi) beronjë. Tokë (arë) beronjë. Misër beronjë.