BESËLIDHJE
f. sh.
- Marrëveshje për një qëllim të përbashkët, që mbështetet në zotimin solemn të pjesëmarrësve, lidhje për veprime të përbashkëta; aleancë. Besëlidhja shqiptare. Besëlidhja e malësorëve. Besëlidhja e Lezhës. Kuvendi i besëlidhjes. Bënë (krijuan, formuan) një besëlidhje. Hynë në besëlidhje.