BESOHEM
vetv.
- (me një trajtë të shkurtër të përemrit vetor në r. dhanore). 1. I bie dikujt në besë, e lë veten në dorë të dikujt, i besoj atij.
- pavet. Kam ndjenjën e sigurisë se diçka është e vërtetë ose se do të kryhet (përdoret zakonisht me mohim). Nuk më besohet se do të vijë.
- pavet. Mendohet se diçka është e vërtetë ose se do të kryhet, kujtohet. Besohej se ishte e vërtetë.
- Pës. e BESOJ
- Iu besua një detyrë. Më besohet një punë (një rol).