BIÇAK
m. sh.
- Thikë e vogël, me presë që hapet e mbyllet në një dorezë druri, kocke etj.; thikë xhepi, brisk xhepi. Biçak, buke. Pres (grij, kruaj) me biçak. Ha pak e bli biçak. fj. u.
Shprehje
- E la biçak e la pa gjë fare, e la lakuriq.
Fjalor i gjuhës shqipe