BISHTARAK
m. sh.
- Rrip i ngushtë toke në skaj të një are a të një livadhi, që zgjatet si bisht në një anë.
- Pjesë e diçkaje që zgjatet a varet si bisht.
- Doraku i parmendës. Bishtaraku i parmendës.
- Lloj fiku me bisht të gjatë.
- Xhezve.
Fjalor i gjuhës shqipe