BISHTDUNGË
If. sh. bot.
- Bimë barishtore njëvjeçare, me kërcell si të grurit e me gjethe të holla, me tufën e farës të gjatë dhe me fije të dendura e të buta, që rritet nëpër livadhe me lagështi.
IImb.
- Që ka në fund të bishtit një tufë të madhe me lesh ose me pupla. Ka (buall) bishtdungë. Dele bishtdungë. Pulë bisht dungë.