BISHTOR
Im. sh.
- Bishtuk.
IImb.
- anat. Që ndodhet në bisht, i bishtit. Pjesa bishtore e trupit.
- Që ka bisht të gjatë, bishtje (për frutat dhe për disa perime). Dardhë bishtore. Qepë bishtore.
- tek. Që përbën një pjesë të vetme së bashku me bishtin. Frezë bishtore.