Kalo te përmbajtja
Fjalor Shqip

Fjalor i gjuhës shqipe

    BOF

    onomat. bised.
    1. Përdoret kur shprehim një veprim të menjëhershëm, të shpejtë e të papritur; brof.
    2. përd. kallëzues. Vij papritur, ia beh. Ai bof te dera.

      Shprehje

      • Ia bëri bof plasi nga inati, nga dëshpërimi ose nga mërzia.