BREDHARAK
mb.
- Që shëtit lart e poshtë, që bredh nëpër vende të ndryshme, endacak. Kafshë bredharake. Re bredharake.
- Që kalohet me të bredhura, endacak. Jetë bredharake.
- Përd. em. sipas kuptimit 1 të mbiemrit. Bredharaku nëpër rrugë rri. fj.u.
Fjalor i gjuhës shqipe