BRETK II
m. vet. nj. anat.
- shih KRYQE,~T. Më ra bretku u sëmura nga kryqet, më ranë kryqet nga një peshë e rëndë. Ngre bretkun fërkoj e ngre kryqet e sëmura.
Shprehje
- I ra bretku (në punë) u lodh shumë, u këput nga një punë e rëndë dhe e gjatë. I kalli bretkun thjeshtligj. e la pas dore, s'çau më kokën për të, e braktisi. Ç’bretkun ke? thjeshtligj. ç'ke?; ç'dreqin ke?