BUCEMBUÇBUCËf. sh.Plis që ngre parmenda a plugu gjatë lërimit të tokës; plis me bar, bukëbar. Buca dheu. Thyej bucat. Nxjerr buca. Rrethoj (mbuloj) me buca. Bëhem si bucë shëndoshem shumë.Top bore. Gjuaj me buca.