CANGËL
If. sh. krahin.
- Kapëse e vogël, zakonisht prej teli, që përdoret për të mbërthyer rrobat ose për të varur diçka në to; mbërtheckë. E mbërtheu me një cangël. E vari në një cangël.
- vet. sh. Rrecka që varen nga rrobat e grisura, zhele.
IIndajf. krahin.
- Varur, pezull në ajër. E mbaj këmbën cangël. E ngre cangël. Rri cangël. Varet cangël.
- fig. Pezull, në erë, mëdysh, me mendje të ngritur. E ka mendjen cangël. Ka mbetur cangël.