ÇALLMËJESHILÇALLOJÇALLMËMADHmb. m. mospërf.Që mban çallmë të madhe në kokë. Hoxhallarët çallmëmëdhenj.si em.. ~, ~I m. sh. ÇALLMËMËDHENJ,~TË. Pushtues i kohës së sundimit osman me çallmë në kokë.