ÇAPAÇUL

mb. bised. keq.

Që është i çrregullt dhe s’është i zoti për asgjë; që nuk ka asnjë vlerë, që nuk e përfillin. Njeri çapaçul. Grua çapaçule.
Përd. em. sipas kuptimit të mbiemrit. Ç’pret nga ata çapaçulë! Mori mendjen e një çapaçuli.