ÇAPKËN
Im. sh.
- Djalë i hedhur, i dhënë pas lodrave e dëfrimeve; djalë i lëvizshëm, gazmor e pak i prapë. Çapkën i madh. Çapkënët e lagjes. I binin me qafë ca çapkënë.
IImb.
- Që është i hedhur e pak i prapë, që është i lëvizshëm e gazmor. Djalë çapkën. Vajzë çapkëne. Fëmijë çapkën.
- Që është veti e çapkënit, prej çapkëni. Vështrim çapkën. Buzëqeshje çapkëne.