ÇAPKËNEÇAPKËNIÇAPKËNËRIf. sh.vet. nj. Qëndrim prej çapkëni; vetia e çapkënit. Çapkënëri rinore. E shikon me çapkënëri.Veprim prej çapkëni, sjellje çapkëni. Çapkënëritë e fëmijëve (e të rinjve). Qeshin me çapkënëritë e tij.