ÇARMATOSEM
vetv.
- Heq armët që mbaj, mbetem pa armë; kund. armatosem.
- fig. Mbetem pa mjetet e nevojshme për të luftuar a për t’u mbrojtur; me thyhet vullneti për të kundërshtuar a për të vepruar. Nuk duhet të çarmatosemi para vështirësive.
- Pës. e ÇARMATOS.