ÇARTUR
mb.
- I prishur. Shtëpi e çartur. Vezë e çartur.
- I prishur nga mendtë (për njerëzit); i tërbuar (për kafshët). Njerëz të çartur. Qen i çartur. Bishë e çartur.
- fig. Që nuk e peshon rrezikun, që nuk do t’ia dijë për asnjë rrezik, kokëkrisur. Trim i çartur.