ÇEK
Ikal.
- Prek lehtë, cek.
IIm.
- Ushqimi i ditës i bariut.
IIIm. sh.
- \[Çek/e,-ja f. sh. -e(t)] 1. cep, skaj: çekja e syrit; çeku i arës. 2. ana me majë të mprehtë e një vegle; tehu: çeku u kazmës; çekja e sëpatës.
IVm. sh.
- Banor vendës i Çekisë ose me prejardhje nga Çekia.
Vm. sh. fin.
- Urdhërpagesë, me të cilën kemi të drejtë të tërheqim nga banka ose nga arka një shumë të caktuar parash: çek bankar (postar); çek i bardhë çek i paplotësuar.
VImb.
- Që lidhet me çekët a me Çekinë, i çekëve a i Çekisë: gjuha çeke.