ÇEMBER
m. sh. vjet.
- Shami koke zakonisht prej nape të bardhë dhe e qëndisur, që e hedhin gratë mbi ballë. Çember i bardhë (i kuq). Çember i qëndisur. Lidh (vë) çemberin. Ngre (heq) çemberin. Mbuloj me çember.
- Cipa e dhjamtë që mbështjell rropullitë e barkut të bagëtive.
Shprehje
- I ra një çember u zbeh në fytyrë.