ÇIKMA
f. sh. vjet.
- Qoshk me frëngji, i dalë pak jashtë murit në katin e sipërm të shtëpive të malësorëve, që shërbente për të vrojtuar vendin dhe për të gjuajtur me armë. Çikmaja e shtëpisë. Frëngjia e çikmasë. Gurët e çikmasë. Qëllonin nga çikmaja.
Fjalor i gjuhës shqipe