ÇIRAK
Im. sh.
- hist. Djalë që punonte si ndihmës pa shpërblim te një zejtar për të mësuar mjeshtërinë; vjet. djalë i vogël që bënte punë ndihmëse në një dyqan: çiraku i këpucarit.
- fig. Shërbëtor.
Shprehje
- E bëri (e qiti, e nxori) çirak edhe iron. e ndihmoi shumë, e nxori në dritë.
IIm. sh.
- Kandil, bishtuk; mbajtëse kandili a qiriu; pishtar.
- sh. Tre gurë që vihen si këmbje në zjarr.