CENOSUR
mb.
- Që ka mbetur me cen nga një sëmundje; i prekur. Njeri i cenosur. Kalë i cenosur. Dele e cenosur.
- Që është i dëmtuar në ndonjë pjesë, i krisur ose i thyer në një cep. Shtëpi e cenosur. Filxhan i cenosur.
- fig. Që ka një njollë të keqe, që ka një cen në nder; që ka fituar një emër të keq.