CIK
Ikal.
- Prek lehtë; cek. / pës. ciket.
IIm.
- Hirra e kosit a e djathit të njomë; llurbë: ciku i verës.
IIIm. sh.
- Buza e një ene, e një thesi etj.: cik më cik buzë më buzë, plot e përplot.
- fig. Vlugu, kulmi, pisku: ciku i dimrit (i verës); në cik të vapës; në cik të rinisë.