CIKUTË

f. sh. bot.

Bimë barishtore shumëvjeçare, me kërcell të gjatë e të degëzuar lart, me gjethe të holla e të dhëmbëzuara, me lule të vogla, të bardha e të mbledhura tufë, që ka rrënjë të trashë e me lëng të helmet dhe që rritet në vende me ujë.