DASHAMIRËSI
f.
- Të qenët mirëdashës, vetia e sjellja e atij që është dashamir, qëndrim miqësor, mirëdashje; kund. dashaligësi, keqdashje. Është plot dashamirësi. Sillet me dashamirësi. E priti (e trajtoi, e vlerësoi) me dashamirësi.
Fjalor i gjuhës shqipe