Kalo te përmbajtja
Fjalor Shqip

Fjalor i gjuhës shqipe

    DËSHMUES

    Im. sh.
    1. vjet. Dëshmitar. Doli dëshmues. Thirri dëshmuesit.
    2. Diçka që shërben si dëshmi ose si pikë krahasimi për diçka tjetër. Merret si dëshmues.
    IImb.
    1. Që vërteton diçka; që vlen si dëshmi, që është vetë dëshmi. Shembull (fakt) dëshmues.