DËSHPËRUAR
mb.
- Që ka humbur çdo shpresë, që ka rënë moralisht e s'di nga t'ia mbajë; që nuk ka rrugëdalje, i pashpresë. E gjeti të dëshpëruar. Gjendje e dëshpëruar.
- Shumë i hidhëruar, i pikëlluar, i helmuar. Prindër të dëshpëruar.
- Që shpreh dëshpërim. Vështrim (zë) i dëshpëruar.
- Që bëhet në një gjendje pa shpresë e me të gjitha forcat e mundshme. Përpjekje (veprime) të dëshpëruara. Qëndresë (luftë) e dëshpëruar.
- Përd. em. sipas kuptimeve 1,2 të mbiemrit.