DEKOMPOZOHET
vetv. libr.
- spec. Zbërthehet; shpërbëhet. U dekompozua në pjesët përbërëse.
- Prishen, shkatërrohen indet që e përbëjnë; prishet (një lëndë organike). Dekompozohen yndyrat. Lënda filloi të dekompozohet. Kufoma u dekompozua.
- fig. Prishet, shthuret; çoroditet, përdhoset. Sistemi kapitalist po dekompozohet.
- Pës. e DEKOMPOZOJ.