Kalo te përmbajtja
Fjalor Shqip

Fjalor i gjuhës shqipe

    DERËZI

    mb.
    1. Që ka pasur shumë fatkeqësi të mëdha, që i ka rënë zia në shtëpi; i mjerë, i shkretë; si mallk. që qoftë fatkeq e i mjerë, që iu nxiftë jeta. Derëziu baba! Nënat derëzeza! Derëzestë ata, ç'i gjeti!
    2. Përd. em. sipas kuptimit të mbiemrit. S`kishin faj, derëzestë. Kishte një vatër fëmijë, derëziu. Ik, o derëzi, ç`të duhet! Ç`bëre kështu, moj derëzezë?! Tu nxiftë jeta, o derëzi! mallk.