DIGJEM
vetv.
- E djeg1,3,8: u dogj shtëpia (pylli); u dogj me benzinë; u dogj me vaj të nxehtë; u dogj në diell iu skuq shumë lëkura sa iu bë plagë, ngaqë ka ndenjur gjatë në diell; u dogj gjella (buka); u dogj frigoriferi; digjet i tëri; u dogj për një pikë ujë; u dogjën për një fëmijë; digjet ndër vete brehet, vuan përbrenda nga një shqetësim; s'i digjet barku (për dikë) (përçm.) nuk shqetësohet fare për të; më digjet buza (për dikë) e dua shumë; është djegur një herë; u dogj edhe ai (në lojë); u dogj edhe i njomi me të thatin prej të keqit e pësoi edhe i miri. / pës. digjem.