DOKETARDOKËNDISEMDOKËNDISkal. bised.v. III të bie rëndë, të bën keq për shëndetin; të dëmton: e ka dokëndisur ngrica rrushin.E fyej dikë, e lëndoj; e prek thellë në zemër: e dokëndisi vdekja e djalit.