FAL
kal.
- Nuk e quaj më fajtor dikë dhe nuk e ndëshkoj; drejt. ia heq ose ia ul dënimin dikujt: më falni për vonesën; i falën jetën nuk e dënuan me vdekje.
- E liroj dikë nga një detyrim, nuk ia kërkoj më: ia fali borxhin; i fali gjakun (etnogr.) hoqi dorë nga vrasja për gjakmarrje.
- I jap dikujt një dhuratë ose diçka për ta përdorur pak, për ta parë etj.: i fali një orë; fal jetën (lart.) jap jetën, flijohem.
- (Në mënyrën urdhërore dhe me trajtë të shkurtër përemërore më, na) përdoret kur i drejtohemi dikujt me mirësjellje: më falni, a mund të hyj?
- Shuaj (dritën, zjarrin etj.).
- Ul, përkul: fali kryet.
- fet. Kryej lutjet e një riti fetar: fal bajramin.
- Përshëndet.