Kalo te përmbajtja
Fjalor Shqip

Fjalor i gjuhës shqipe

    FARË

    f. sh.
    1. Kokërr drithërash, perimesh a bimësh të tjera, që formohet në lule dhe që mbin kur mbillet ose kur bie në tokë etj.; kokërr a kokrrizë në tulin e disa pemëve e perimeve; bërthamë: farë misri (gruri, jonxhe, kungulli, luledielli); fara rrushi (fiku, domateje); bimë me (pa) farë (bot.); ruaj (lë) për farë; shtohet si fara e hithrës (zakon. keq.) shtohet shumë e shpejt; hidh (mbill) farë, merr (nxirr) farë nuk nxjerr ndonjë fitim nga punimi i tokës a nga ndonjë punë tjetër; sa jep, merr; asnjë për farë as edhe një i vetëm.
    2. biol. Veza e disa kandrrave ose e disa kafshëve, nga e cila zhvillohet larva; vezore e pllenuar: farë peshku (bretkose).
    3. fiziol. Spermë.
    4. spec. Tharm.
    5. përmb. Grup njerëzish me lidhje gjaku nga babai; pinjoll: farë e fis farefis; pafarë e pa fis i vetëm, pa asnjë njeri të afërm; farë e shtuar; / bised. grup njerëzish të një kombi a të një etnie.
    6. sh. -Ë(t) tërësia e qenieve, e sendeve ose e dukurive që kanë tipare të përbashkëta; lloj: farë e shëndoshë njerëz me veti të mira morale; farë e kalbur njerëz me shumë vese, njerëz të këqij; farët e fjalive (gjuh.); janë të një fare.
    7. fig. Burimi a shkaku i një ngjarjeje etj.; kryes. sh. spica: fara e grindjes (e përçarjes).
    8. sh. bised. shak. Mend.
    9. Si mb. bised. shumë i mirë, aq i mirë: ai farë djali (ajo farë vajze).
    10. Si pacak. asnjë: pa farë përfundimi.

      Shprehje

      • Ka dalë fare është shfarosur, është zhdukur krejt; hedh farë në ujë (në lumë, në det, në shkëmb) punon fare kot; i humbi (iu shua, iu tret) fara s'gjendet asgjëkundi; u zhduk fare; e nxori (e qiti) fare e shfarosi, e zhduku.