FERMAN
m. sh.
- hist. Dekret a urdhër me shkrim i sulltanit në Perandorinë Osmane për një gradim, për një dekorim, për një shpërblim, për një dënim etj. Nxori (lëshoi) fermanin. E dha me ferman.
- iron. Dokument zyrtar, dëshmi.
Shprehje
- Me ferman keq. i njohur nga të gjithë si i keq, me nam. I këndoi fermanin vjet. e dënoi me vdekje dikë, e groposi; i punoi qindin.