Kalo te përmbajtja
Fjalor Shqip

Fjalor i gjuhës shqipe

    FIS

    m. sh.
    1. hist. Grup shoqëror në shoqërinë primitive me njerëz të një gjaku, me gjuhë të përbashkët e me zakone të njëjta, që formonin njësinë bazë të organizimit të jetës e të prodhimit; bashkësi njerëzish në mesjetë që vetëqeveriseshin sipas së drejtës zakonore: fiset ilire.
    2. etnogr. Bashkësi njerëzish me gjuhë e zakone të përbashkëta, me një prijës në krye: fise shtegtare; / grup njerëzish që rrjedhin nga një stërgjysh; njerëz të një gjaku: fisi i gruas (i burrit).
    3. bised. Farefis: është një fisi im.
    4. bised. Kombësi, komb: fisi shqiptar.
    5. vjet. Familje e mirë, oxhak.

      Shprehje

      • E ka për fis keq. ajo sjellje i shkon, nuk mund të bëjë ndryshe; do të vejë në fis keq. do ta tregojë veten se ç'është e sa vlen.